Kastalaklukk

Krakkarnir í Egilsstaðaskóla leika sér oft í Kastalaklukk í frímínútum. Á skólalóðinni eru tvö leiktæki sem þau nota til þess, sk. kastali og klifurkastali og eru mjög mikið. Þau leika sér í kastalanum eða eins og tvö tóku til orða:„ Já, það er svona leikur, alveg eins og maður, er bara svona í kastalanum að reyna að ná öðrum“. Til frekari útskýringar bætti hitt við: „Hann er eiginlega bara alveg eins og eltingarleikur“ Fyrst velja þau hver byrjar að „ver‘ann“ og er það gert með því að keppast annað hvort um að snerta kastalann eða fara uppí efsta turninn. Sá eða sú sem er síðastur að því „er‘ann“ og reynir að ná hinum sem mega ekki stíga nema viss mörg skref á jörðu og þurfa að halda sér innan viss svæðis. Ef einhver nær þér, þá verður „þú‘ann“ næst. Eins margir geta verið í leiknum og vilja nema kastalinn sé alveg fullur. Ef einhverjir „eru búnir að vera leiðinlegir í síðasta leik, þá fá þeir ekki að vera með.“ Þegar þau voru spurð hversu lengi leikurinn stæði þá var svarað: „ef það væru t.d. engar frímínútur, þá gæti það verið endalaust.“