Gamlir barnaleikir

Völuspá

Sá, sem ætlar að spá, tekur kindarvölu, snýr henni þrjá hringi réttsælis í kringum höfuð sér og þrjá rangsælis. Valan er lögð á höfuðið og svo er farið með eftirfarandi þulu:

Segðu mér nú spákona mín,

það sem ég spyr þig að.

Með gullinu skal ég gleðja þig

og silfrinu seðja þig

ef þú segir mér satt.

En í eldinum brenna þig

og keytunni kæfa þig

ef þú segir mér ósatt.

Síðan er spurningin borin fram, og verður hún að vera þess eðlis, að hægt sé að svara henni með "já", "nei" eða "veit ekki". Valan er látin falla á gólfið, og ef hún lendir með kúptu hliðina upp er svarið "já", ef hliðin með holunni snýr upp er svarið "nei", en ef hún lendir á hliðinni er svarið "veit ekki".

Að stökkva yfir sauðarlegg

Leggur er lagður á gólf. Sá sem ætlar að stökkva yfir hann tekur með höndunum undir tærnar á sér og reynir síðan að stökkva jafnfætis yfir legginn. Þetta er ekki eins auðvelt og það lítur út fyrir að vera.

Að reisa horgemling

Setjist flötum beinum á gólfið. Takið síðan með hægri hendi undir hægra hné og um eyrnasnepilinn á hægra eyra. Með vinstri hendi á að halda í buxnastrenginn að aftanverðu. Standið síðan upp í þessum stellingum.

Að horfast í augu

Þátttakendur snúa andlitum saman og horfast í augu. Eftirfarandi þula er höfð yfir í upphafi leiksins og skýrir hún hvað ber að varast:

Horfumst við í augu sem grámyglur tvær.

Sá skal vera músin sem fyrst mælir,

kötturinn sem sig skælir,

fíflið sem fyrst hlær,

folaldið, sem fyrst lítur undan,

og skrímslið sem fyrst skína lætur í tennurnar.

(Heimild: Leikjahefti. Leikir barna um aldamótin 1900. Höf. Bryndís Sverrisdóttir og Þórunn S. Þorgrímsdóttir. Þjóðminjasafn Íslands 1990.)

Leita á vefnum

Póstlisti Þjóðminjasafnsins

Útlit síðu:

Þetta vefsvæði byggir á Eplica