Tímabil
1200-1400 Í norska konungsríkinu
Á 13. öld var mikill ófriður á Íslandi. Honum lauk um 1262-1264 er landsmenn urðu þegnar Noregskonungs. Á næstu öld jukust fiskveiðar og sjávarafurðir urðu helsta útflutningsvaran.
Á fyrri hluta 13. aldar tókust voldugustu goðarnir á um yfirráðin í landinu. Bardagar voru háðir með sverðum, spjótum, öxum og grjótkasti. Á sama tíma skrifuðu Íslendingar á móðurmáli sínu sögur sem nú þykja sígildar heimsbókmenntir.
Noregskonungur vildi stækka ríki sitt og með Gamla sáttmála 1262-1264 gerðust Íslendingar þegnar hans. Þá lauk þjóðveldi og ófriðnum létti. Íslendingar fengu ný lög og nýtt stjórnkerfi.
Fiskveiðar jukust mikið á 14. öld og kom hertur fiskur í stað vaðmáls sem helsta útflutningsvara landsmanna. Fiskveiðar voru þó áfram að mestu aukabúgrein bænda.
Lykilgripur tímabilsins: Valþjófsstaðahurðin
Stiklur úr sýningunni
- Gamli sáttmáli Þegnar Noregskonungs
- Fiskur til útflutnings − Atvinnubylting
- Verslun við útlönd − Kauphöfnin Björgvin
- Sjálfsþurft og sérhæfing − Breyttir búskaparhættir
- Ritmenning − Ritað á móðurmáli
- Klaustur − Klausturlíf
- Myndlist kirkjunnar Til fegrunar og fræðslu
- Miðaldakirkjan − Kristnihald í kaþólskum sið
