Tímabil
1600-1800 Konungseinveldi
Á öldunum eftir siðaskipti tóku Íslendingar að finna meira fyrir valdi konungs. Frelsi þjóðarinnar minnkaði en konungsvaldið stuðlaði líka að framförum.
Konungur var æðsti yfirmaður lúthersku kirkjunnar. Um 1600 setti hann danska verslunareinokun á Ísland. Árið 1662 viðurkenndu Íslendingar einveldi konungs. Í raun var konungsveldið einkum veldi embættismanna. Innanlands voru flestir embættismenn íslenskir. Íslendingum var því að miklu leyti stjórnað af eigin landsmönnum.
Á 18. öld gerðist konungsvaldið áhugasamara um afkomu Íslendinga. Krúnan lagði fé í ullariðnað í Reykjavík og varð hann upphaf að þéttbýli þar. Staðurinn dró síðan til sín æðstu stjórnsýslu innanlands. Nútíminn var að byrja að koma til Íslands. Flest hélst þó í gömlu horfi og mannskæðar farsóttir og hungursneyðir gengu yfir.
Lykilgripur tímabilsins: Drykkjarhorn lögréttumanns
Stiklur úr sýningunni
- Lútherskur rétttrúnaður −Guðsótti og góðir siðir
- Konungur og embætti −Íslenskur aðall
- Réttarfar og refsingar −Íslensk alþýða
- Framkvæmdahugur −Tilraunir til nýrrar verkmenningar
- Lærdómsöld og galdraöld −Angar af sama meiði
- Upplýsing á Íslandi −Hagsýni og framfarahugur
- Einokunarverslun −Höft og öryggi
- Manntalið 1703 −Þverskurður þjóðar
- Mannfækkun af hallærum Farsótt og hungursneyð
- Reykjavík −Nýtt stjórnsýslusetur
