Þjóðminjasafnið - svona var það
140 ára afmælissýning
Sýningunni sem sett hefur verið upp í risi Þjóðmenningarhússins er ætlað að vera eins konar minningarbrot um sýningu sem var á sama stað á árunum 1908 - 1950, og þá undir merkjum Forngripasafns, eins og Þjóðminjasafn Íslands hét þá. Á sýningunni er velt vöngum yfir hlutverki, eðli og uppruna safna og þeim breytingum sem orðið hafa á þeim í tímans rás.
Sýningunni sem sett hefur verið upp í risi Þjóðmenningarhússins er ætlað að vera eins konar minningarbrot um sýningu sem var á sama stað á árunum 1908 - 1950, og þá undir merkjum Forngripasafns, eins og Þjóðminjasafn Íslands hét þá. Á sýningunni er velt vöngum yfir hlutverki, eðli og uppruna safna og þeim breytingum sem orðið hafa á þeim í tímans rás. Stiklað er á stóru í sögu Þjóðminjasafnsins og er sýningarskrá frá árinu 1914, eftir fyrrum þjóðminjavörð, Matthías Þórðarsonar, notuð sem grunnur sýningarinnar og við gripaval er stuðst við þær myndir sem voru í skránni.
Sýningin er í formi innsetningar og því er ekki lögð áhersla á einstaka hluti heldur leitast við að endurskapa brot af þeirri stemmningu sem ríkti á sýningunni í húsakynnum Þjóðminjasafnsins á fyrri hluta 20. aldar. Þröngt var um safnið á loftinu og var gripunum raðað saman í þéttar þyrpingar sem skapaði ákveðin áhrif sem vandfundin eru á safnasýningum sem settar eru upp í dag. Með þessari framsetningu er vonast til að fólk fái tilfinningu fyrir safninu eins og það var, en verði jafnframt nokkurs vísari um þær breytingar sem orðið hafa á Þjóðminjasafni Íslands og yfirleitt öllu safnastarfi síðan þá.
Sýningarstjóri er Sigrún Kristjánsdóttir og í tenglsum við sýninguna er gefin út sýningarskráin Þjóðminjasafnið - svona var það.
