Gengið að slætti.

Á þessari öld koma til sögunnar hugtökin orfaslægja annarsvegar og véltækt land hins vegar. Í spurningum hér á eftir er miðað við slátt með orfi og ljá að gömlum vana. Hvað nefndist verkið sjálft (ganga að slætti, standa á hreytunni, o.s.frv.)? Lýsið slætti á mismunandi slægjulandi, a) sléttu, b) landi milli sléttu og þýfis (greiðfæru), c) þýfi. Greinið á hvern hátt þetta gerði mismunandi kröfur til sláttumannsins varðandi aðferðina að slá. Var slegið í samfelldum spildum hvarvetna, þar sem hægt var að koma því við?
Hvað nefndist eitt ljáfar (högg t.d.)? Hvað nefndist samfelld, bein röð ljáfara (skári, skæri, t.d.)? Var gerður greinarmunur á því ef röðin var aðeins ein eða ef önnur lá á móti henni samhliða (hálfskæri, heilskæri)? Hvað nefndist það, ef sláttumaður sló þannig hvorn skárann á móti öðrum á sléttu engi, (skárasláttur, múgasláttur, að slá úr og í, t.d.)? Hvað var ráðandi venja? Stillti sláttumaður svo til við slátt í túni, að hann sló grasið út með orfhælnum jafnótt og það féll af ljánum? Hvað nefndist það (að róta úr höggi, t.d.)?
Hvað nefndist það, ef sláttumenn röðuðu sér á slægju og slógu hver á eftir öðrum (þrælasláttur t.d.)? Þekktist kappsláttur með þeim eða öðrum hætti? Nefndist það nokkuð, ef slegið var svo, að einn sláttumaður stóð eftir á óslegnum bletti (að hólma, hólmaskítur t.d.)? Gat "hólmskítur" með einhverju móti leyst sig frá hólmanum eða vansæmdinni? Hvað nefndist það, ef slegið var framúr sláttumanni (að lenda í letiskotti, t.d.)?