Sláttulag.

Lýsið sláttulagi manna. Voru mismunandi nöfn höfð um það? Voru mismunandi nöfn um slátt eftir því hve hægt eða hratt var gengið að verki (hjakka, kroppa, krukka, slá, o.s.frv.)? Var talað um það, að sláttumenn legðu sig vel eða illa eftir ljánum? Hvað felst í því? Voru sérstök orð um sláttuþreytu (slátturígur, slá í sig sláttutak, o.s.frv.)?
Hvað nefndist það, er ljár var hafður mjög niðurlagður og sláttur gekk nærri rót (að nauðslá, t.d.)? Hvað nefndist það, ef sláttumaður sló svo niður í rót, að torfa (svörður) hrökk úr höggi (ljámús t.d.)? Var að því fundið á einhvern veg? Hvað nefndist það, ef slegnir voru bestu blettir hér og þar úr slægju (gluggasláttur, að slá í gluggum, hólma úr, slá hlandkollubletti o.s.frv.)? Hvað nefndist það, ef ljárinn var ekki látinn ganga nærri rót í slætti (að slá til heys og haga, hjóma, loðslá t.d.)? Nefndist það nokkuð, ef óslegnir grastoppar voru hér og þar á slegnu engi?
Segið frá afköstum sláttumanna, m.a. miðað við ákveðna stærð vallar, er þeir slógu á degi, og magn (kapla-eða sátutal heys), er þeir gátu slegið á degi. Voru ákveðin orð notuð um sláttumenn til hróss eða lasts (sláttuskussi, t.d.)?
Þekktist það, að konur gengju að slætti með körlum? Varð það nokkurntíma algengt, og þá á hvaða árum? Þekkja menn dæmi um afköst kvenna við slátt? Voru orf smíðuð sérstaklega fyrir konur? Hvenær byrjuðu börn og unglingar að jafnaði að slá með orfi? Voru orf smíðuð við hæfi þeirra?